De Groote Dora-in-Leipzig Encyclopedie deel II

Woeps, zijn we opeens bijna een maand verder seg, hoog tijd voor...

De Groote Dora-in-Leipzig-Encyclopedie: deel II

Arabisch feestje: tradionele muziek, eten, dansen (ik heb de dabke geleerd *hoorays*) en de meest creatieve dansjes die ik het voorbije halfjaar heb gezien :).

Cospudener See: een meer met strand (geen leugen) en een strandclub (ook geen leugen) op een halfuurtje trammen vanuit Leipzig. Bezocht ter gelegenheid van een verjaardagspicknick: het weer was maar grijs en over de temperatuur van het water spreek ik niet, maar het gezelschap was hartverwarmend gezellig. Zie ook: Meest melige momenten in Leipzig.

Dresden: supermooi! Alle aanraders waren terecht, Dresden is gewoon geweldig! Wel bijzonder, te denken dat al het historische daar eigenlijk nog niet zo lang geleden terug opgebouwd werd... Geeft de stad een speciale atmosfeer. Jammer genoeg waren we maar één dagje daar. En jammer genoeg waren we één minuut te laat zodat we de rondleiding in de opera gemist hebben. Daarom zijn we vast van plan nog eens een weekendje terug te gaan: opera en Elbe, wat wil een mens nog meer?
>>> Foto's van daguitstap op Facebook.

Halberstadt: mysterieuze stad waarvan de ene helft van de bevolking op één privéfeestje zat en de andere in de kerk (die meer aanvoelde als een diepvriezer dan als een publiekelijk gebouw), nee geen idee maar er was geen kat op straat en alle eetgelegenheden waren dicht (op één Italiaans restaurant na). Misschien vieren ze daar een erg lokale feestdag op 25 april. Of ze hebben abnormaal veel schrik van Erasmussers (wat ik ten dele kan verstaan, het is uiteindelijk een soort apart, die op de koop toe een vreemdsoortig taaltje - ErasmusDeutsch - spreekt). Deze stad wordt de deur tot de Harz genoemd, maar geen Harz te zien! Misschien heb ik niet goed genoeg gekeken... Halberstadt bestaat ook nog eens voor de helft uit middeleeuwse huisjes en wordt bijna volledig bevolkt door senioren.
Zie ook: Duits Bokrijk/Benidorm.

Koffietas I: ik heb de mijne laten vallen (mijn lievelingstas, wee o wee) en heb dus een nieuwe moeten kopen. Dit kan een banaal feit zijn maar ik heb me er een ganse dag slecht om gevoeld... Zie ook: Meest droevige momenten in Leipzig.

Koffietas II: in mijn faculteit krijgt de cafeïne-liefhebbende student koffie in een echt koffietas (en niet in één of ander obscuur wit bekertje). In heel het gebouw lopen daarom proffen en studenten gezellig met een koffiemok rond en de koffietassen mogen ook in de les meegenomen worden, huiselijk sfeertje zeg ik je! Koffieverslaving zeg ik je!

Les: haha ja dat ook nog. Mijn lessen zijn hier begonnen: ik heb allemaal discussie-seminaries, wat zowel moeilijk als uitdagend is. De Duitsers denken gewoonweg zo snel, het is moeilijk bij te houden. Maar ik doe mijn best (ik ben een unief-workaholic voor iets ^^)! Ik heb ondertussen mijn eerste referaat gehouden, maandag volgt er nog een en dan in juni nog twee. Daarbij schrijf ik twee papers en twee discussieverslagen. En ik heb ergens in een hoekje nog een thesis verstopt ook! Een mens kan hier verdorie nog niet een keer rustig breien in de les!

Museumnacht: vorig weekend in Leipzig en Halle en superleuk! Heel veel musea met speciale activiteiten en een knutselhoekje in het Bachmuseum waar we ons als kinders even hebben kunnen uitleven. Creatieve cultuur noemt men dit (ik heb een waaier gemaakt, wieeee). Naast het Bachmuseum (lalalaaa) ook nog langs het Apothekersmuseum (kuch), het Koffiehuismuseum (hmm ^^) en het Kleine-tuintjes-museum (ja het bestaat wel degelijk) gepasseerd. Erg leerrijk, nu nog *99* andere musea te gaan!

Onigiri: Japanse rijstkoeken die ik hier heb leren maken. Vraag me niet waarom maar sinds ik hier ben heb ik superveel zin om de Japanse basiskeuken te ontdekken... Schnitzel is voorlopig nog niet aan mij besteed, ik wil het zo ook nog even houden. ^^ Zie ook: Sushi.

Sushi: vers gemaakt met de Mädels Fede en Bea ter voorbereiding van ons Japans Feestje (Japans eten, Japans drinken, beetje Japans spreken, enkele Japanners...) volgende week. Wonder boven wonder gelukt en eetbaar ook. Veel te veel gemaakt waardoor ik bijna drie dagen nadien nog sushi aan het eten was.